Read my brand spanking new novel about the future of Europe 'SUPERPOWER: A European Utopia' right here.

ESSAYS, ARTIKELS & SCHRIJFSELS

ESSAYS, ARTIKELS EN SCHRIJFSELS | ESSAYS, ARTICLES AND STUFF:

26 juni 2025 | De doorlopende financiering van Israël door de EU.

15 mei 2025 | Reactie op het artikel "Eerste witte Zuid-Afrikanen op weg naar Verenigde Staten voor emigratie" 

14 May 2025 | Three dead newborns every day is an indictment on our society.

14 May 2025 | South African refugees - what's going on?

1 juli 2024 | Een Whatsappdebat over Europa. (NL)

23 oktober 2022 | Ik schaam mij voor Nederland (NL)

2 juli 2024 | Een werk in uitvoering: Vluchtelingen van de Zon (NL)

28 juni 2023 | Een pleidooi voor het Nederlands genitief (NL)

July 2017 (aboutish) | Poem: In the land of Toone (English)

Israël, Gaza & Europa

26 juni 2025 | Erik Schrama

 De doorlopende financiering van Israël door de EU. 

Hoe is het mogelijk dat Europaeen land financiertdatzich schuldig maken aan mensenrechtenschendingen, geweld en wetteloosheid tegen burgers, dat de basisprincipes schendtdie Europa dientte verdedigen? We hebben het hier natuurlijk over de Staat Israël.

Dit zijn de vragen die wij ons moeten stellen:

Waarom zijn de belangen van Europa ondergeschikt gemaakt aan die van Israël? Waarom heeft een jarenlange mensenrechtenschender nog altijd vrij toegang tot Europese financieringsprogramma’s zoals Horizon Europe, waaruit het miljarden put? Waarom was Europa wél in staat om een embargo in stand te houden tegen Zuid-Afrika onder apartheid, maar niet tegen de apartheidsstaat Israël? Waarom hanteren wij verschillende normen voor verschillende staten?

Het wordt tijddat wij eenEuropees handelsembargo tegen Israël instellen. Ga maar na:De EU is goed voor +/- 30% van de Israëlische export. Door hun export te blokkeren, kunnen weeconomische druk toepassenom vrede te creëren. Tegelijkertijd is het Israëlische legerafhankelijk van import uit Europa om hun krijgstechnologie te onderhouden. Door een technologie-embargo in te stellen zal de IDFbeknot worden.

De EU is van huis uit begonnen als een vredesproject. Misschien wordt het tijd dat wij in Europa deze taak weer eens bloedserieus gaan nemen. Ishet bijvoorbeeld een idee om een EU-vredesmacht in de Gazastrook testationeren?We weten immers dat noch de Verenigde Staten, noch Rusland, noch China voor vrede in het Midden-Oosten gaan zorgen, aangezien deze supermachten allen hun eigen favoriete schurkenstaat hebben die zij steunen.

Israël is echter sterk met de EU verwerven, dankzij het huidige associatieverdrag, dat als doel de integratie van Israël in Europa heeft, omdat Europa & Israël zogenaamd "waarden & normen" delen.

We hebben deze integratie al in de praktijk gezien bij evenementen zoals het Eurovisie Songfestival, ondanks het feit dat Israël geografisch in West-Azië ligt; ondanks dat steeds meer Europeanen ontevreden zijn over de voortdurende deelname van de apartheidsstaat Israël aan wat een 100% Europees feestje moet zijn.

Deze integratie van Israël zien we ook wat betreft EU-subsidies, aangezien Israël een belangrijke begunstigde (maar géén bijdrager) is van financieringsprogramma’s zoals Horizon Europe. In andere woorden: De EU subsidieert de West-Aziatische apartheidsstaat Israël, terwijl Israël geen bijdrage aan de financiën van Europa levert. Hoe valt dit (zowel moreel als financieel) te rechtvaardigen?

Op het thuisfront lijkt het echter onwaarschijnlijk dat Israël tot de orde geroepen wordt. Tja, Nederland heeft (enigszins) zijn geweten hervonden en om een EU-onderzoek gepleit, die door een meerderheid van Europeanengesteund lijkt, maar ondertussenwordt de EUdoorUrsula von der Leyen geleid, een zeer zwakke leider die Israël vanaf het begin door dik en dun verdedigdheeft; en zelfs nu het bewijs zich opstapelt nog altijd Israël onvoorwaardelijksteunt. Wordt het tijd om te concluderendat Ursulaniétde wil van Europa vertegenwoordigt? Haar steun aan een van genocide beschuldigde schurkenstaat getuigtvan een verbazingwekkend gebrek aan gezond verstand! De conclusie lijkt logisch: Ursula von der Leyen heeftgetoond dat ze niet in staat is de Unie adequaat te leiden, dus moet ze dat ook niet doen.

DIT IS GEEN KWESTIE VAN PARTIJ KIEZEN

Eerlijk, de vraag is niet of wij partij moeten kiezen tussen Israël of Hamas, maar of wij ons zullen verzetten tegen een losgeslagen schurkenstaat die ziekenhuizen, energiecentrales en woningen bombardeert; tegen een 21ste-eeuws leger dat kinderen vermoord, tegen EU-financiering voor bulldozers om Palestijnse huizen te slopen? Wij als Europeanen moeten Israël ter verantwoording roepen! Uiteindelijk gaat het hier ook om de ultieme vraag: Hebben wij Europeanen wel iets van onze eigen bloedige geschiedenis geleerd?

Nederland & South Africa

Reactie op het Artikel "Eerste witte Zuid-Afrikanen op weg naar de Verenigde Staten voor emigratie"

Ik weet niet helemaal aan wie ik deze opmerking moet sturen, maar ik heb het artikel Eerste witte Zuid-Afrikanen op weg naar Verenigde Staten voor emigratie door Joost Bastmeijer gelezen, en hoe zal ik het zeggen ... Ik mis daar toch een zeker lokaal perspectief in. Het is allemaal wat te tweedimensionaal en ongenuanceerd. 

Om te beginnen, moet ik mij toch afvragen waarom de correspondent die over Zuid-Afrika schrijft helemaal in Dakar woont? Zonder af te doen aan de journalistieke kwaliteiten van dhr. Bastmeijer, maar hoe kun je eerlijk over een land schrijven dat aan het andere uiteinde van het continent ligt? Zouden we het ook accepteren als een journalist die in Dublin woont over het politiek gekrakeel in Athene zou berichten, of zouden we dat toch moeilijk te verdedigen vinden? Dat is namelijk wat hier wel is gebeurd: Dakar is immers de hoofdstad van Senegal, en dat is een land in West-Afrika, waar andere talen gesproken worden en die een andere cultuur, een andere geschiedenis, een ander volk en, om het toch nog een keer te herhalen, een andere locatie aan het andere einde van Afrika heeft. Dus hoe zou iemand die zo ontiegelijk ver weg woont werkelijk met enige diepgang en plaatselijk inzicht over de dagelijkse realiteit in Zuid-Afrika kunnen berichten? Heeft de Volkskrant werkelijk niemand kunnen vinden die én redelijk Nederlands kan schrijven én daadwerkelijk ook in Zuid-Afrika woont? 

Goed, hoewel het artikel van dhr Bastmeijer feitelijk juist is, is het toch nog te oppervlakkig, aangezien er een hoop data gewoon niet gegeven wordt die nodig is om de situatie daadwerkelijk te kunnen doorgronden. Zoals gezegd: Het beeld dat wordt geschetst is te tweedimensionaal. 

Laten we een paar voorbeelden geven: Toen Elon Musk (die ik persoonlijk een enge, corrupte schreeuwlelijk vind) op Twitter zei dat er in Zuid-Afrika politici zijn die 'openlijk oproepen tot genocide op witte mensen in Zuid-Afrika' was dit helaas niet slechts een "extreemrechtse complottheorie", maar er zat toch wel iets meer achter dan het online geraaskal van een superwappie. Een lichtend voorbeeld hiervan is het feit dat Julius Malema, de voorzitter & lijsttrekker van de partij EFF (Economic Freedom Fighters), in zijn denkbeelden enigszins te vergelijken met de Geert Wilders van Zuid-Afrika, bekend staat om zijn voorliefde voor liedjes als Dubul' Ibhunu - letterlijk: "schiet de Boer/Afrikaner/blanke", waar in Zuid-Afrika ondertussen al meer dan genoeg rechtszaken over zijn gevoerd om te bepalen of dit nu wel of niet "hate speech" is; en inderdaad is "Juju" herhaaldelijk veroordeeldvoor "hate speech" - niet enkel jegens blanken trouwens, maar ooktegen vrouwen die het slachtoffer zijn geweest van seksueel geweld, maar dat is in dit geval een irrelevant zijspoor. 

Of je deze dansende en zingende volksmenner nu als een voorstander van "genocide" wilt beschouwen of niet, en ook dat is het onderwerp van een fel debat in Zuid-Afrika, niettemin is het té eenvoudig om dit alles af te doen als slechts "een extreemrechtse complottheorie" waar geen enkel bewijs voor bestaat. Het is gewoon té oppervlakkig. Als je een voetbalstadium vol met roodgeüniformeerde partijleden vrolijk “kill the Boer” en “een kogel, een kolonist” hoort zingen, terwijl ze op de maat van de muziek met hun vingers pistooltjes vormen, dan is het niet onredelijk om als boer enigszins nerveus te worden. Maar goed, dit is ook het land waar de vorige president tijdens bijeenkomsten zijn eigen leidmotief placht te zingen: Het liedje Umshini wam’ – (breng mij) mijn machinegeweer …

Want dit is ook een van die datapunten die dhr Bastmeijer over het hoofd heeft gezien: De ANC (de partij die Zuid-Afrika de afgelopen 30 jaar heeft geleid) is objectief geobsedeerd met de kleur van je huid. Het is absurd, maar het democratisch en theoretisch non-raciaal Zuid-Afrika is een staat die momenteel 142 actieve rassenwetten in de wetboeken heeft staan! De onafhankelijke waakhond racelaw.co.za (en het feit dat er in 2025 sowieso een nut is voor deze website zegt al een hoop) stelt: “Sinds 1994 zijn er 117 raciale wetten door het parlement aangenomen” – 1994 was trouwens het jaar dat het kwaadaardige apartheidsstelsel viel en de democratie werd geïntroduceerd.

De ANC-regering is objectief gezien de meest door huidskleur en ras geobsedeerde overheid ter wereld, een partij die constant over “gerechtigheid” praat, maar tegelijk op huidkleur gebaseerde wetgeving invoert en die ook zonder blikken of blozen verdedigt. “BBBEE” bijvoorbeeld (kort voor “Broad Based Black Economic Empowerment”, of in het kort “BBE”) komt in de praktijk neer op een rassenquotum waarbij mensen niet aangenomen worden op basis van hun ervaring, talent, professionalisme, ideeën of vaardigheid, maar waarbij complexe menselijke wezens gereduceerd worden tot enkel hun huidskleur. Natuurlijk zijn er nog genoeg mensen die de noodzaak voor zulke rassenwetten zullen verdedigen, net zoals de Nationale Partij vroeger hun racisme verdedigde op basis van pseudowetenschappelijke, religieuze en ideologische argumenten, zo zijn er nu mensen die het bestaan van op huidskleur gebaseerde wetgeving verdedigen, met het idee dat dit nodig is om “historisch onrecht” te verhelpen. En ja, er bestaat inderdaad een hóóp onrecht en ongelijkheid in Zuid-Afrika, het is objectief een van ‘s werelds meest ongelijke landen. Het is alleen jammer dat deze raciale wetgeving objectief niet werkt.

In Zuid-Afrika kwam de democratie in 1994, toen de ANC de verkiezingen overweldigend won en de Nationale Partij gigantisch op z’n bek ging, omdat praktisch iedereen de waanzin van apartheid spuugzat was. Dertig jaar later, echter, gaat het land gebukt onder een armoedegraad van tussen de 55% (bovenste armoedegrens) en 63% (middenbovenste armoedegrens), wat inhoudt dat een grote meerderheid van de Zuid-Afrikanen onder de armoedegrens leeft, met 25% die “voedselarmoede” ervaren en een werkeloosheidsgraad van 32% op nationaal nivo, die echter zo hoog gaat als 65% in arme provincies zoals de Oostkaap, waar ik momenteel woon. Er zijn vele officiële bronnen voor deze verschrikkelijke statistieken, zoals de Wereldbank.

De provincie Oostkaap in het bijzonder is een aanklacht tegen de corruptie en inefficiëntie van de ANC en een voorbeeld van hoe de BEE-wetgeving gefaald heeft om welvaart naar de gemiddelde Zuid-Afrikaan te brengen: Met een gigantische werkeloosheid en een perinatale sterfte van zo’n 3 zuigelingenper dag als gevolg van gebrek aan basale medische zorg, zien we in de praktijk hoe op huidskleur gebaseerde wetgeving gewoon niet werkt. Het treurige hiervan is natuurlijk dat het juist de Afrikaanse bevolking is die de grootste slachtoffers zijn van de onvolwassen beleidsvorming van de ANC, aangezien de corrupte en bureaucratische manier van doen die de Zuid-Afrikaanse politiek kenmerkt tot een rampzalige economische krimp en ook fysieke instorting heeft geleid.

Het probleem is dat op ras gebaseerde wetten gewoon niet werken: Na 30 jaar aan BEE is de realiteit nog altijd grim: Met grote merendeel van de zwarte bevolking van Zuid-Afrika is nog altijd arm; en de staat van de infrastructuur van het land is tot het punt afgegleden dat staatsbedrijven niet langer meer in staat zijn om zelfs de meest basische diensten te leveren, zoals water, stroom of zelfs het bezorgen van de post, aangezien werknemers niet meer op basis van hun opleiding, professionele ervaring of vaardigheid worden aangenomen, maar enkel op basis van hun huidskleur en hun politieke contacten. Ik woon in Zuid-Afrika; en ik kan je vertellen dat “loadshedding” (een eufemisme voor “massale stroomonderbrekingen”) en “watershedding” (oftewel: storing in de waterlevering) zulke doodnormale gebeurtenissen zijn dat het de mensen zelfs niet meer verbaast wanneer het gebeurt. Ik heb een app op mijn telefoon die mij hoort te waarschuwen voor loadshedding, hoewel die vaak compleet inaccuraat is. Wat je dan doet is simpel: Je gooit je handen in de lucht en zucht “welkom in Zuid-Afrika!”

Omdat in Zuid-Afrika de mensen vriendelijk, het landschap prachtig, en de wetten idioot zijn. Wanneer je YouTube opgaat, zul je mensen vinden die jubelen over hoe prachtig Zuid-Afrika is en hoe vriendelijk de mensen zijn – en ze hebben daarin best gelijk. Maar dat zijn toeristen. Als je hier woont, is de realiteit toch anders. Als toerist hoef je je immers geen zorgen te maken dat je nieuwe huis onteigend wordt onder de “expropriation without compensation act” of dat er op een dag een legertje krakers op je land opduikt die daar door een ANC-kader naartoe zijn gestuurd, en waar je nu niet meer vanaf kan komen, omdat persoonlijk eigendom in Zuid-Afrika praktisch gesproken niet meer bestaat. Maar de vraag rijst: Als een of andere corrupte politicus met z’n maten naar jouw eigendom kan komen en kan zeggen: “Dit land is nu van mij”, omdat eigendomsrechten niet meer bestaan, waarom zou je dan übehaupt nog investeren in dit land? Geen wonder dan dat de Zuid-Afrikaanse economie en infrastructuur op instorten staan, dat buitenlandse bedrijven wegtrekken, en dat armoede in het land juist weer toeneemt. Is het dan ook werkelijk een wonder dat er net 49 Afrikaners op het vliegtuig naar Texas zijn gestapt, net zoals 1 miljoen Zuid-Afrikanen van alle rassen en kleuren hen al voor zijn gegaan?

De feiten spreken immers voor henzelf: Dit is een land met 142 wetten die huidskleur reguleren in naam van “rechtvaardigheid”. Dit is ook een land waar de nationale zender het Afrikaanstalig journaal heeft geschrapt omdat het toch “de taal van de kolonisator is” (ook al zijn er miljoenen niet-blanken die het Afrikaans als moedertaal spreken). Dit is een land waar leidende politici zingen dat je boeren met je machinegeweer moet neerschieten. Dit is een land waar langs de rand van de snelweg schier eindeloze “informal settlements” (sloppenwijken) staan, waar de krakkemikkige hutjes van golfplaat zijn gebouwd, maar desondanks toch met een DSTV satellietschotel zijn uitgerust. Dit is waar bij ons praktisch om de hoek een boerderij zojuist wederrechtelijk is bezet, zonder dat de eigenaar er iets aan kan doen – iets waarvan op sociale media bij hoog en laag wordt beweerd dat het niet gebeurt. Dit is een land waar de ANC, die ooit eens ‘n onaantastbare bevrijdingsbeweging was, gestaag krimpt omdat steeds meer burgers het gevoel krijgen dat ze zijn verraden. Dit is ook een land waar vele Afrikaners, en vele andere Zuid-Afrikanen met hen, zich ongerust maken over de toekomst, omdat ze zien dat het systeem niet voor hen werkt, maar niet weten wat ze eraan moeten doen. Dit is een land waar een stelletje Boeren die op het vliegtuig naar Texas zijn gestapt eigenlijk best wel een punt hebben … Zuid-Afrika is geen eenvoudig land dat makkelijk te doorgronden is. Daarom is iets meer perspectief, zeker lokaal perspectief, geen overbodige luxe.

Met vriendelijke groeten,

Erik Schrama

South Africa

Three Dead newborns every day is an indictment on our society.

According to a shocking article in the Daily Dispatch of 15th April 2025 by Ziyanda Zweni, there are some 6000 newborn babies that have died in the province of Eastern Cape over a period of 5 years. To put it in other words: That’s 1200 per year, or 3.3 dead children per day. Which is shocking, and needless, pointless and very, very sad.

Let’s repeat that statistic: Over 3 newborns die each day in this province, this place where we live, simply because their mothers do not have access to sufficient, adequate medical care. To change your perspective: That’s 1200 adult human beings that will never exist, that got snuffed out before they even got a chance to fulfil their inherent potential. That’s 1200 potential Zaharas that will never learn how to play guitar or sing, or 1200 Siya Kolisis who will never pick up a rugby ball, every year.

Am I the only one who is appalled by these numbers? Apparently so. When I first read the words, I had trouble processing it, because it’s such a horrifying statistic. Not in the least because it is so inherently avoidable, but also because who the victims exactly are. Let’s be clear about this: It is the job of every civilized society to protect our women and children from harm. This may be considered an old-fashioned, even retrogressive instinct, but it forms nevertheless the very basis of what it means to call yourself “a man”. You do not exist solely for yourself, you exist to protect those who are weaker than you are, especially women and children.

As men, it is our job to protect those who are weakest in society, and not just dump them by the side of the road, let them fend for themselves and hope for the best. And who in our society can possibly be weaker then a 1-day year old? But yet there is no public outcry, except for the mother and her family, I can only guess, but from society at large, we hear nothing.

And this is sad and stupid, because these statistics are so imminently avoidable. After all, we might expect such child mortality rates from war-torn countries like Afghanistan, or maybe from a scene in the middle of mediaeval Europe, when giving birth was a dangerous undertaking for any woman, no matter how fit she was, because medicine had barely progressed beyond leeching, bloodletting and the occasional beneficent herb, but in the 21^stcentury, most countries in the world have worked hard to protect the lives of both new mothers and newborn children. So why is Eastern Cape such an exception?

Let’s be honest about this: There can be no excuse for not providing expectant mothers with the healthcare they require to minimise the risks that are inherent in putting a new human being on the world. It is the moral duty of the society that we live in, and the government institutions that are supposed to serve that society, to do all that we can to protect mothers and newborn babies. It is part of what makes us human beings: That we look to the future, instead of just not giving a damn in the here and now.

In the meantime, we’re waiting for the public outcry about all these human being that will now never be. We’re waiting for Eastern Cape’s shabby public clinics to be fixed and upgraded into real 21^stcentury hospitals, so that these appalling infant mortality statistics can be brought back to the level of individual tragedy, rather than collective disaster. We’re waiting for some kind of outrage, and action.

I wonder if it will ever happen.

Kind regards,

E. Schrama,

Kidd’s Beach

South Africa & Europe

South African Refugees – What’s going on?

Much fuss is being made today about a group of 49 South Africans who decided to leave their home country and move to America. South African social media is currently ablaze with bots who are demanding that these “racist settlers” and “colonizers” “get the f*** out of my country” or should have their South African passports taken away and their nationality revoked. It’s only 49 people though, which is nothing in comparison to the estimated 1 million South Africans who are already living abroad. So why is this such a big deal?

These people are the subject of such a controversy because they are members of the Afrikaner ethnic group, which means that they are white, and because they didn’t leave their country as regular migrants, but have been granted temporaryrefugee statusby the US government.

You might raise your eyebrows at this, but these Afrikaners do have a valid point though. It is hard to deny that the long-term ruling party of South Africa, the ANC, is obsessed by skin colour. In fact, South Africa is a country that has 142 skin-colour based laws on its books that are currently in effect. But don’t think that these are just holdouts from the evil old apartheid days that the current democratic system simply hasn’t managed to remove yet, but they’ll get to it eventually … No, according to the independent monitoring website racelaw.co.za (yes, the fact that there is even such a website in 2025 is an indictment) “117 racial acts of parliament have been adopted since 1994”, which is the year when the apartheid system fell down and democracy was introduced.

Even though the majority of South African citizens do not actually seem to give a damn about the colour of your skin, South Africa’s ANC-led government is objectively the most race-obsessed government in the world. Examples of racial legislation are numerous in the daily reality of South Africa – if you want to get a lucrative tender, you need to show your BBBEE points. BBBEE (or BEE for short) stands for “Broad Based Black Economic Empowerment”, which is simply a political-speak euphemism for “racial quota”. The same is true for companies that want to trade on Africa’s biggest stock exchange: Johannesburg, which they’re not allowed to do unless they can provethat their companies are owned by at least 30 percent black people. At first you might agree with such legislation to rectify old economic injustices, but will you still agree when you realise that it all comes down to governance based on skin-colour, not merit, professionalism, experience or technical expertise? In the end, as far as BBE is concerned, the only important thing about you as a living human being is the colour of your skin. Now, do we in Europe agree with this philosophy?

After the end of World War 2, Europe decided pretty much unanimously that race-based laws are highly questionable, to put it mildly, and that regimes that put racial legislation into practice should not be encouraged to continue in their madness and inhumanity. As Europeans, we don’t want to have anything to do with apartheid states, right? But then, why is the EU donating billions of euros to a government that promotes and actively enforces skin-colour based laws? In March this year, the European Commission under Von der Leyen announced the latest massive financial injection into the South African government, of no less than E4.7 billion for “Green energy and beyond”. But how can we as Europeans justify this, seeing that this European tax money is being donated to a government that is as obsessed with race and skin colour as the old apartheid regime was?

Nevertheless, many in South Africa and around the globe defend the existence of South Africa’s plethora of racial laws, none the least the party cadres of the ANC of course. Many arguments are offered for the need for further racial legislation in South Africa, and just as the old National Party (the old Afrikaner party of apartheid) justified their racism by means of pseudoscientific and ideological arguments that sounded plausible to them, but nobody else, so the ANC and their junior partners of the Government-of-National-Unity (or “GNU”) use pseudoscientific and ideological arguments to justify their obsession with race and skin-colour.

Unfortunately, it hasn’t worked. For South Africa, democracy came in 1994, and 30 years later, the country is suffering under a poverty rate of between 55% (upper poverty line) and 63% (upper-middle poverty line), which means that a vast majority of South Africans are living well under the poverty line, with 25% of the population experiencing food poverty, as well as an official unemployment rate of 32% nationally, which goes up to 65% in poor provinces such as Eastern Cape, where I currently live. There are many sources for these appalling statistics, such as the WorldBank.

Eastern Cape especially is an indictment of how the ANC’s Black Economic Empowerment has failed: With a skyrocketing unemployment rate and an neonatal mortality rate of about 3 babies a daydue to lack of medical care, we can see in effect how racial legislation just isn’t working. The sad thing about it, is that it is especially black people who are the greatest victims of the ANC’s immature policy making, as BEE’s bureaucratic burden and the meddling done by an incredibly corrupt and superwoke government has led to companies shutting down and moving away, and thus economic shrinkage, leading to further unemployment and poverty in a country where the majority of the population is, after all, African. That is the danger of wokeness and victimization-policies: That the people whom wokeness claims to be fighting for are actually its primary victims.

The problem is, that these racial laws haven’t worked. After 30 years of implementing skin-based BEE, the daily reality is stark and clear: Black people in South Africa are still poor, and the overall state of the country’s infrastructure has in fact degraded to the point where state-run companies are no longer capable of providing basic services, such as water, power or even the mail, as employees are no longer hired on merit, experience or technical skill, but on their race. Living in South Africa, I can tell you that “loadshedding” (which is a euphemism for rolling blackouts) and watersheddingare such common occurrences that people aren’t even surprised anymore. You just throw your hands in the air and see: “Welcome to South Africa!”

Because in South Africa, the people are friendly, the scenery is beautiful, and the laws are insane. If you go on YouTube, you will find many people raving about how beautiful and friendly South Africa is, and they are not wrong, but these are tourists. If you live here, however, reality is different. Because as a tourist, you will not have to deal with the looming threat of “expropriation without compensation” or squatters who can just move in on your property under the protection of the ANC’s racial legislation. Because in the guise of “redressing ancient injustices”, private property rights have been abolished in South Africa. To give an example: If you want to build a business, or a farm, or a house, you will have to submit plans to the municipality. The moment you finish building your nice new building, however, some ANC cadres can show up with his buddies and just declare that “this land is now mine”. And there’s nothing you can do about it. So why invest in South Africa then? And indeed, major pillars under SA’s failing economy, like Mercedes-Benz, have announced plans to cut down production and leave, because of SA’s failing infrastructure. Just like already an estimated 1 million South African citizens have left their country to rebuild their lives in Europe, Canada, the UK, Australia, New Zealand and of course the US …

And that is why these 49 white, Afrikaner refugees have caused such an international fuss. Because they put the lie to the Rainbow Nation. The ANC government has for 30 years been working on its international public image of the defenders of democracy, human rights and justice, so why would anyone want to flee from such a paradise on Earth, right?

As published (in condensed form) on Vizegrad24.

Europa

1 juli 2024:

 Een Whatsappdebat over Europa.

12 juni 2024:

Het is misschien verrassend voor je om te horen, maar ik geloof wel degelijk dat Europese samenwerking van vitaal belang is, zowel voor Nederland als Europa als geheel.

Ik zou het persoonlijk ook geweldig vinden als we daadwerkelijk in een min-of-meer verenigd en/of coöperatief Europa zouden kunnen wonen dat ook echt fundamenteel democratisch, transparant en eerlijk is.

Echter, empirische observatie toont dat het hier zwaar aan schort. Er zijn gewoon te veel losse schroeven in Brussel. Het zaakje rammelt.

De vraag is dan: Kan de EU gered worden? Kan het hervormd worden tot iets dat wél democratisch is?

Daar heb ik mijn vraagtekens bij. Grotendeels omdat er geen echt "Europees gevoel" lijkt te bestaan in Europa en de EU ook nooit veel interesse heeft getoond om de burgers daadwerkelijk bij de 'Europese democratie' te betrekken. Ik zie niet dat er enige motivatie bestaat om Europa daadwerkelijk te democratiseren en om Europeanen daadwerkelijk voor het Europese ideaal te interesseren. En daarom bestaat er ook weinig interesse ...

Punt: Gemiddeld was de opkomst tijdens de afgelopen verkiezingen 50%, wat dramatisch is vergeleken met de 87% opkomst voor de 2e Kamer. En van die 50% stemmers heeft +/- de helft voor eurosceptische/eurokritische partijen gekozen, wat erop wijs dat de EU gewoon niet leeft onder de Europeanen.

Als we dan observeren dat de Europese politiek zoals je zei "niet netjes is" omdat het een groot democratisch deficit heeft, dan rijst de vraag:

Waarom zouden we onze eigen defecte rechtsstaat (omdat ik van mening ben dat verreweg de meeste Europese natiestaten niet of nauwelijks functioneren) opgegeven voor een Europese quasi-democratie die óók niet functioneert?

Wat is de logica daarvan? En welke stappen moeten wij (als Nederlanders en als Europeanen) logisch nemen om de schade te repareren?

Vandaar dat ik zwaar eurosceptisch ben - omdat mijn ervaring met de EU & de Europese beweging en ook mijn observaties mij tot de logische conclusie hebben geleid dat de Europese Unie een grote teleurstelling is gebleken voor eenieder die werkelik pro-Europa is.

Wat betreft de Navo, hier kan ik kort over zijn: De Navo wordt gedomineerd door de VS en de VS is een land met een afschuwelijke staat van dienst wat betreft moraliteit / ethiek. Het feit dat de VS nog altijd een wet in de boeken heeft die de president het recht geeft om Nederland aan te vallen indien er een Amerikaan (of "geallieerd personeel") voor het Internationaal Hof wordt gedaagd, zegt wat mij betreft genoeg: De VS zijn niet onze vriend.

Ik zou graag jouw gedachten hierover horen en wat jouw oplossing voor deze problemen zou zijn ...

Wordt vervolgd ...

Nederlandse SF

2 juli 2024:

 Een werk in uitvoering: Vluchtelingen van de Zon 

(copyright © 2017-2024 Erik Schrama)

Deel 1: Welkom op de Maan

Laten wij eens kijken …

Ergens in het midden van het zuiden van het Sterrenstelsel waarin wij allen wonen, dat de Melkweg heet, ligt er een zonnestelsel dat uit een enkele, gele ster bestaat, waarom acht planeten langzaam draaien – of negen of dertien, dat ligt eraan wie je het precies vraagt.

Rond de gestaag om zijn as draaiende bal blauw water en witte wolken die de derde planeet vanaf deze kleine gele zon is, maakt een klein, lichtgevend grijs maantje zijn maandelijks rondjes; en ergens op het levensloze, stoffige oppervlak van deze miniatuurwereld – recht bovenop zijn zuidpool, om precies te zijn – ligt er een krater ter grootte van een continent; een gigantisch, gapend gat in de grond dat niet minder dan tweeduizend vijfhonderd kilomer wijd is en dertien kilometer diep! En ergens in deze chaotische maar steriele zee van van grijze rotsen, grijs maanstof en donkere haaientanden van bergen, die allemaal het resultaat waren van een of ander relatief klein hemellichaam dat hier een eeuwigheid geleden uit de hemel naarbeneden is komen storten, en die permanent zijn stempel op het oppervlak van deze diepgevroren satelliet had gedrukt, liggen er honderduizenden kleinere kratertjes wijd uitgestrooid, als de kogelgaten die zijn overgebleven na een eeuwenoude kosmische schietpartij. Sommige van deze kraters zijn behoorlijk groot, en sommige zijn vrij klein, en binnen de natuurstenen muren en onder de grote, matte kunststofkoepel die een van de grootste van deze miniscule, eenzame eilandjes van leven bedekt die in een vrijwel eindeloze oceaan aan grijze rotsen, grijs zand en grijze stof liggen, ligt een verassend oude, vervallen, ruineuze, maar levende stad.

Ik kon dit alles duidelijk zien, ver onder mij, terwijl ik door het kleine ronde raampje keek dat in de zijkant van de witte commerciele ruimtelijner was gezet die laag over de koepel van de stad vloog, toen met een misselijkmakende, hartstoppende draai kantelde, en zichzelf in een gigantische scheur in de grond liet vallen, die eruit zag als de poorten van de hel, maar slechts de ruimtehaven van de stad bleek te zijn.

Toen ik het terminalgebouw uit kwam wankelen en eindelijk binnen de afbrokkelende stadsmuren en onder de matte kunststofkoepel van dit stadje stond, ontdekte ik daar een uitzicht op eeuwenoude afbrokkelende wolkenkrabbers die voor mij oprezen als een betonnen woud, aan alle kanten omsingeld door een eindeloos labyrint aan straten en kleine steegjes – die allemaal gezegend leken te zijn met een overvloedige hoeveelheid barsten, bulten en gaten in de weg. En zoals het toevallig was, leken deze straten op dit moment het onomstreden domein te zijn van de lokale godin van de totale chaos en disorde, volstrekte wetteloosheid en over het algemeen slecht gedrag – zij die de ware belichaming der Anarchie is!

Zoals de meeste inwoners van het Zonnestelsel ben ik mij er wel van bewust dat de moderne bewoners van de Maan – vreemd genoeg – vele goden hebben waar zij in geloven. Dit wordt vaak geweten aan het feit dat ze daarboven een stelletje fanatische heidenen zijn, die al lang geleden hun eigen privéreligie hadden ontwikkeld, vaak door een flinke pagina of twee te lenen van de al bestaande geloven beneden op Aarde, en door die vakkundig te mengen met het soort religieuze inzichten dat je enkel kan opdoen door op het oppervlak van een andere planeet te gaan staan en langdurig de onmeetbare dieptes van de ruimte in te staren. En er zijn vele goden en godinnen die vredig samenleven op dit kleine wereldje van hen, en de bewoners hebben een pragmatische manier om die godheden voor aanbidding uit de kiezen waarvan zij het gevoel krijgen dat die op dit moment het meeste voor hen aan het doen zijn, en waarvan het het meest waarschijnlijk is dat ze op de lange termijn een goed rendement geven op de investering van hun spiritueel kapitaal – zelfs al kan de oorsprong van deze supernatuurlijk wezens uiteindelijk worden herleid naar een aantal compleet verschillende en wild uiteenlopende geloven en spirituele tradities, waarvan de meeste elkaar ook nog eens ronduit tegenspreken, dus.

De lokale bevolking is een pragmatisch stelletje, werkelijk waar, zelf in geloofszaken.

Van dit alles ben ik mij wel bewust. Ik ben er echter ook niet echt in geïnteresseerd, in niks ervan, niet echt, aangezien ik zelf niet van de Maan afkomstig ben, en daarom ook niet de overweldigende behoefte voel om mijzelf voor een verzamelling afgodsbeeltjes in het stof te werpen. Ik ben, echter, op dit moment gedwongen om interesse te veinzen in de geschiedenis van dit oord, aangezien ik het steegje waarin ik zit met een man deel die inderdaad van deze dorre rots afkomstig is, en die mij momenteel enthousiast aanhet informeren is dat ze rond hier altijd behoorlijk trots zijn op het historsiche feit dat zij altijd bereid zijn geweest om in open opstand te komen tegen de aanwezigheid van elke vreemde bezetter – wat hierboven altijd en voor eeuwig de Aarde heeft betekend.

“Maakt niet uit hoe weinig echt succes deze opstandjes normaal gesproken hebben, hoor” voegde de man toe, en hij klonk een beetje verdrietig, maar voornamelijk toch boos.

Terwijl ik door de stad liep, kon ik het allemaal voor mij zien. Iets wat mij echter op was gevallen, was dat deze straten momenteel – en voor het moment, in ieder geval ...

...

Interessant? Laat het mij weten :-)

(copyright © 2017-2024 Erik Schrama)

Nederlandse taal

28 juni 2023

 Een pleidooi voor het Nederlands genitief.

Vele talen uit de Indo-Europese taalfamilie kennen het genitief nog. Voor de niet-taalkundigen onder ons: Het genitief (of "de tweede naamval") is een verbuiging van zelfstandige en bijvoegelijke naamwoorden die een bezittelijke relatie weergeeft. Het is een verbuiging of naamval die wij in het Nederlands meestal met "van" kunnen vertalen.

Ook het moderne Nederlands kent het genitief nog. Min of meer. Het probleem is echter dat het Nederlands genitief een zooitje ongeregeld is. Daarom wil ik bij dezen een lans breken om een bruikbaar, geregulariseerd genitief voor te stellen voor de moderne Nederlandse taal.

Om precies te zijn kent het Nederlands meerdere genitieven naast elkaar. Om héél precies te zijn, kennen wij:

• de tweede naamval:

Dit is een verbuiging van het lidwoord en het bijvoegelijk en zelfstandig naamwoord, op ongeveer dezelfde manier dat het moderne Duits dat doet. Onze taal kent deze verbuiging nog als een erfenis van de gemeenschappelijke Germaanse oertaal, die ook aan de basis van het Duits, Engels en Fries lag. Het probleem met deze vormen is dat zij nogal archaïsche en stijf en formeel in de oren klinken. Daarom komen wij deze vorm ook veel in plaatsnamen tegen, zoals 's-Gravenhage (= "de haag van de Graaf") en 's-Hertogenbosch (= "het bos van de Hertog") waar een beetje plechtigheid, statigheid en pompeusheid wel op z'n plaats is. Aangezien de Nederlandse taal sterk de neiging laat zien (zoals de meeste andere talen aan de kusten van de Noordzee) om steeds analytischer (= met minder naamvallen) te worden, is de tweede naamval ondertussen niet productief meer en wordt het in het normaal, dagdagelijks taalgebruik ook niet of nauwelijks nog gebruikt. En da's niet erg. Aangezien de tweede naamval behoorlijk omslachtig is.

Een voorbeeld: Je zou best de sleutel des huizes kunnen zeggen, maar in de praktijk zeg je de sleutel van het huis.

• het Saksische genitief

De stam der Saksen, uit het verre oosten van Nederland en het westen van Duitsland, waren mensen met ideëen! Eén daarvan was het Saksisch erfrecht, dat duizenden jaren lang nog over de hele wereld problemen zou veroorzaken (aangezien het Saksisch erfrecht inhoudt dat enkel de oudste zoon mag erven). Een ander (en beter) idee was het Saksisch genitief.

Het Saksisch genitief is geen vervoeging, maar een suffix, of achtervoegsel. Het Engels genitief -'s is het Saksisch genitief dat tot een absoluut grammaticaal hoogtepunt is geraffineerd. Kortom: Het Saksisch genitief is enkel een -s die je gewoon achter een woord of een zinsnede plakt om een bezitsrelatie aan te geven. Denk aan het Engels the man's wife of the boys' college of nuclear war's dire consequences ... (vert.: de man z'n vrouw, de jongensschool en de ernstige consequenties van een atoomoorlog.)

Het Nederlands kent dit Saksisch genitief ook, maar in beperkte mate: Enkel voor eigennamen (zoals "Anna", "Pietje" of "Europa") en "geanimeerde" woorden (dus woorden die voor personen, zoals "vader" of "moeder" staan) kan het Saksische genitief gebruikt worden. Dit is dus nogal beperkt. En daar is een hele logische reden voor, aangezien de genitieve uitgang -s (die in het Nederlands waar mogelijk recht aan het woord, zonder apostrof, geschreven moet worden) makkelijk verward kan worden voor een bijvoegelijke uitgang, die immers ook -s of -se is. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het brood van Nederland, versus Nederlands brood (genitief), versus een Nederlands brood (bijvoegelijk naamwoord) om te zien hoe dit tot dubbelzinnigheid kan leiden. Ook kan het Saksisch genitief een belangrijke functie vervullen als koppelteken in verschillende samengestelde woorden, zoals oorlogsschip.

Een voorbeeld: Je kunt best Anna's nieuwe hobby is Shaolin Kung Fu zeggen, maar het huis' sleutel is ronduit verkeerd!

• het genitief voorzetsel "van"

Dit mag duidelijk zijn: In plaats van een genitieve uitgang kunnen wij ook het woordje van gebruiken. Simpel en niet moeilijk. Het probleem van "van" is natuurlijk wel dat het zinnen ietsjes langer maakt dan een genitieve naamval. Der keerlen god is nu eenmaal langer dan de god van de boeren en 's-Gravenmade neemt nu eenmaal meer ruimte in dan het land van de Graaf. Op zich is dit natuurlijk pure miereneukerij (zonder tussen-n), wat vervelender is, is dat "van" je vastzet in één enkele genitieve richting: Je kunt enkel die kant uit, verder naar rechts. Maar wat als je iets meer flexibiliteit in je zinsbouw wenst? Door bijvoorbeeld naar links te gaan? Wel, volgens de moderne Nederlandse spelling is dat jammer-de-bammer dan! Met een geregulaseerd genitief, echter, kun je zelf kiezen waar jouw voorkeur naar uitgaat: naar links of naar rechts.

• het clitisch of perifrastisch genitief

Het perifrastisch genitief is de vorm die wij constant in het dagelijks taalgebruik tegenkomen: De kat haar jongen, de man z'n vrouw, de vrouw d'r nieuwe luchtballon, de mannen hun bier ... Dit is de vorm van het genitief die min of meer de standaard is in de spreektaal (maar niet hélemaal. Wat klinkt bijvoorbeeld beter in de oren: De meisjes' ruime Snoopypennenzakken, of: De meisjes hun ruime Snoopypennenzakken?). Maar bizar genoeg is dit een constructie die niet is toegestaan volgens de officiele regels van de schrijftaal! Dit is dus zo'n voorbeeld waar schrijftaal en spreektaal als de Gordische knoop van elkaar zijn gescheiden, waarna de schrijftaal de ene kant is opgegaan (richting van + een paar overgebleven naamvallen) en de spreektaal de andere kant is opgedreven (richting van + het perifrastisch genitief). Wat ik zelf typisch vind, om het mild uit te drukken ...

En dat ís bijzonder mild uitgedrukt, omdat het immers zo zinloos is.

Immers, 's-Neerlands enige overlevende dochtertaal het Afrikaans heeft namelijk het clitisch of perifrastisch genitief als een van de twee standaardopties om een bezitsrelatie uit te drukken (naast van). In het Afrikaans is dit het deeltje se.

Dus de auto van Joop, of Joop z'n auto in Nederland, is in Zuid-Afrika: Joop se auto. Wim z'n garage is Wim se garage. Annie d'r (of ze) milkshake  is Annie se melkskuttel. Netjes, duidelijk, elegant. Omdat het Afrikaans een doorontwikkeling is van de natuurlijke taaltendenzen die ook in de Nederlandse taal zelf werken, maar die zijn afgeremd door de standaardisering en grammaticalisering van de taal in de 18e en 19e eeuw. De Afrikaander Trekboeren hadden echter baie weinig taalkundigen in hun geleden, waardoor de Nederlandse taal daar de tijd en ruimte kreeg om zich naar eigen inzicht en noodzaak verder te ontwikkelen tot een taal die even mooi en bloemrijk is als het Nederlands, en tegelijkertijd (en daar zullen de Boeremense het zelf ook bést mee eens zijn) ontdaan van onhandige archaïsmen, onlogische spellingsregels en onnodig ingewikkelde grammatica.

Mijn vraag is nu: Aangezien wij in Nederland nog altijd een genitief hebben dat kant noch wal raakt en vleesch noch visch is - een chaotische opeenstapeling van tegenstrijdige vormen en regeltjes - waarom kunnen wij ook ons eigen genitief niet ook regularizeren tot een vorm die daadwerkelijk logisch, eenvoudig toe te passen en functioneel is? Daarom wil ik bij dezen een lans breken om het genitief in de Nederlandse taal te herintroduceren.

Op basis van de daadwerkelijke evolutie van de Nederlandse taal, heb ik een aantal constructies geïdentificeerd die (vind ik) de beste kandidaten zijn. Daarom stel ik de volgende vormen voor:

1# Het Saksisch genitief, voor alles.

Met deze vorm breiden wij het gebruik van het Saksisch genitief (oftewel: -s) uit naar alle woorden en frases in de Nederlandse taal. Zo nodig door middel van een -'s. Deze "Engelse optie" zou er als volgt uitzien:

De oorlogs verwoesting. De mans vrouw. De inflaties serieuze consequenties.

Het nadeel hiervan is natuurlijk dat deze optie een zeker dubbelzinnigheid in de hand werkt: De oorlogs verwoesting, of de oorlogsverwoesting? En daarom ben ik zelf ook géén voorstander van deze optie!

2# De Tweede Naamval, maar dan naar links:

Een van de problemen van de tweede naamval is dat deze zowel voor als achter het woord of de frase gebruikt kan worden en daarom weinig consequent is. Denk aan voorbeelden als Graaf Floris, den keerlen godt (= "de god van de boeren") versus De stem des volks ... Daarom stel ik bij deze optie voor om de Tweede Naamval nieuw leven in te blazen, maar in een vereenvoudigde vorm. Kortom: Altijd naar línks van de frase en met min-of-meer dezelfde eindvormen die eindigen in -s, maar mét het lidwoord en ook vervoegd in de genitief. Deze "Indo-Europese optie" zou als volgt klinken: Des oorlogs verwoesting. Des mans vrouw. Des inflaties serieuze consequenties.

Deze vorm bezit de eenvoud van het "Engels" genitief in 's, zonder echter de verwarring tussen genitief en bijvoegelijk naamwoord.

3# Het perifrastisch genitief:

Gebaseerd op de taal zoals die in de dagelijkse praktijk gebezigd wordt. Hierin vallen drie vormen te onderscheiden:

A) -> se | gebaseerd op het Afrikaanse genitief. Functioneel, hoewel ik hier echter géén voorstander van ben, wegens de kans op verwarring met het vervoegd bijvoegelijk naamwoord-einde -se. Ga d'r maar aanstaan: Nederland se leger, of het Nederlandse leger. De boer se god, of de boerse god?

Natuurlijk blijkt de exacte betekenis uit de context en intonatie van de zin, maar waarom zouden wij het onszelf moeilijker maken dan absoluut nodig is?

B) -> ze | ook gebaseerd op het Afrikaans genitief, maar toch ook op het feit dat dit een van de vormen is die daadwerkelijk in de hedendaagse spreektaal bestaat. Deze zou er als volgt uitzien: Nederland ze leger. De vrouw ze man. De boeren ze god.

C) -> z'n - h'r/d'r - h'n / zijn - haar - hun | gebaseerd op de meest veel voorkomende vorm in de huidige spreektaal, waarbij het bezittelijk voornaamwoord wordt gebruikt als een perifrastisch genitief deeltje. Het voordeel hiervan is dat iedere spreker van de Nederlandse taal al instinctief weet hoe dit werkt. Deze vormen zouden er als volgt uitzien: Nederland z'n leger. De vrouw h'r/d'r man. De boeren h'n god.

Of in de lange vorm: Nederland zijn leger. De vrouw haar man. De boeren hun god.

Hoewel ik er persoonlijk wel de voorkeur geef aan de klitisch vormen (de korte vormen die je niet als afzonderlijke woorden kunt uitspreken. Kortom: z'n, h'r, h'n) omdat dit immers een grammaticaal deeltje is en niet een opzichzelfstaand bezittelijk voornaamwoord hoort te zijn.

DE KEUZE IS AAN JOU!

Nu, ik vind duidelijk dat wij het Nederlands genitief moeten regulariseren en in normale regels moeten vangen, zodat iedere spreker van de Nederlandse taal deze vormen op dezelfde verstaanbare, bruikbare, functionele manier kan toepassen. Maar welke vorm moet het dan zijn?

Ik geef zelf de voorkeur aan optie 3B (ze) en optie 3C (z'n - h'r - h'n), hoewel ik natuurlijk niet de enige spreker van het Nederlands ben en dus ook niet in mijn eentje deze keuze kan maken. Welke zou jij het liefste in de grammaticaboekjes van de Nederlandse taal willen zien? Stem voor je favoriete genitief door je keuze aan te geven in het formulier dat ik speciaal daarvoor hieronder heb gemaakt:

 Stem voor jouw favoriete genitief 

Nederland

23 oktober 2022:

 Ik schaam mij voor Nederland.

In 2022 is het nog verdomd moeilijk om trots op Nederland te zijn.

Het valt moeilijk te ontkennen dat de Nederlandse democratie op sterven na dood is. Vele mensen zullen onmiddellijk op hoge poten staan na zo’n uitspraak: Maar ons land is heden feitelijk een gefaalde democratie, een crypto-dictatuur.

Hoeveel mensen houden nu al op met verder lezen omdat zij het hier automatisch niet mee eens zijn, en zich zelfs beledigd voelen? Maar ik kan deze stelling echter onderbouwen: Het is namelijk treurig om toe te moeten geven, maar Nederland anno 2022 vinkt vele vereisten af om te kwalificeren voor de louche titel van “niet geheel vrij en democratisch”. Als je een land hebt waar de grote baas recht in de camera kan kijken en zonder blikken of blozen zegt dat mensen “maar hun bek moeten houden” en moeten doen wat ze gezegd wordt, dan kun je dat immers geen volwaardige, functionerende en menswaardige democratie meer noemen.

Ik schaam mij ondertussen voor Nederland. Dit is namelijk een land waar de regering de andere kant op kijkt wanneer Shell & ExxonMobile uit pure hebberigheid kunstmatige aardbevingen creëren en de in de modder wegzakkende inwoners van Groningen vervolgens in de kou laten staan.

Dit is een land dat 20 jaar lang zijn eigen industrie en economie in de neoliberale uitverkoop heeft gegooid, dat zowel openbare nutsbedrijven (zoals de NAM … maar ook de elektriciteits bedrijven, het openbaar vervoer, de KLM, zelfs de haven van Rotterdam!) als onze schamele natuurlijke hulpbronnen aan de hoogste bieder heeft verkocht en de opbrengsten vervolgens aan Joint Strike Fighters, Predator drones en ander speelgoed heeft uitgegeven, omdat de Amerikaanse oorlogsindustrie nu eenmaal klanten nodig heeft.

Dit is een land dat ondertussen de ergste georganiseerde misdaadkartels van Europa heeft voortgebracht. Een in eigen huis gegroeide Nedermaffia compleet met publieke liquidaties, martelcontainers in Wouwse Plantage en bommencampagnes in het centrum van Antwerpen. Wel, dat is het resultaat van 20 jaar neoliberaal snijden in politie & justitie door ministers van Politie & Justitie die vrolijk en zonder enige consequenties hun eigen regeltjes overtreden (#Grapperhaus).

Dit is een land waar de minister-president en het gehele kabinet algemeen veracht lijken te worden, maar die op onverklaarbare manier toch gewoon door blijven regeren, jaar in jaar uit, omdat ze toch altijd en zonder moeite herkozen schijnen te worden, terwijl in achtergebleven ontwikkelingslanden in het Midden-Oosten, Afrika en Latijns-Amerika corrupte “eeuwige leiders” voor minder al de laan zijn uitgestuurd …

Dit is het land van een (ondertussen ex-)minister van financiën (nu BuZa) en toegewijde belastingfraudejager die als Eerste Kamerlid zelf jarenlang de belastingen ontdook (#Hoekstra).

Dit is een land waar de overheid decennia lang openlijk racistisch beleid heeft gevoerd waarbij tienduizenden ouders door een cynische belastingdienst van hun geld zijn beroofd! Zonder enige serieuze consequenties voor de regeringsleiders die hiervoor verantwoordelijk zijn geweest! (#toeslagenaffaire) Omdat“regeren fouten maken is”, volgens onze Il Duce van de kouwe klei. Wat een laf smoesje is van een bureaucraat die zelf dondersgoed beseft dat hij gefaald heeft, maar die geen enige ministeriële verantwoordelijkheid wil nemen voor de chaos, de stress en de wanhoop die onder zijn toeziend oog zijn aangericht.

Dit is ook een land waarvan de koning zijn privépaleisje in Wassenaar voor 63 miljoen euro heeft laten verbouwen op kosten van de Staat, terwijl er even verderop in Den Haag al 40 jaar lang chronische woningnood heerst (#VillaEikenhorst).

Dit is een land waarvan de koning en zijn gezinnetje ook lekker op vakantie naar hun Griekse privé-eiland vertrokken terwijl de hele burgerbevolking was bevolen om thuis te blijven, omdat we allemaal van hogerhand “solidair” moesten blijven tijdens de pandemie. En die na thuiskomst door de premier persoonlijk uitgelegd moest krijgen waarom dit “niet oké” was. Foei, stoute koning!

Dit is ook een land waar een prinses met de nek wordt aangekeken omdat ze haar 18^everjaardag met haar vriendjes heeft gevierd, in de tuin, met 5 meter afstand van elkaar (och dat arme kind toch, da’s dan je 18^everjaardag! Hoe sneu voor zo’n meisje …) en die vervolgens uit Amsterdam moest vluchten omdat steeds meer mensen het inhalig gegraai van haar ouders meer dan zat zijn. Haar ouders, een stelletje schijnheilige, wereldvreemde steuntrekkers, die haar deprimerende verhaal vervolgens breed in de media uitspinnen om weer aan sympathie en medelijden te winnen. Het zullen je ouders maar zijn! Maar toch, je kunt een overtuigd republikein zijn en tegelijkertijd geen gevoelloze hork. Het is mogelijk!

Over gebrek aan menselijkheid gesproken, dit is een ook een land waar asielzoekerscentra in de kleinst mogelijke dorpjes worden weggestopt (dus waar logisch gezien ook de minste capaciteit voor asielzoekers bestaat) en waar asielzoekers vervolgens als kistkalveren worden behandeld (#bajesboot, #terapel #tubbergen).

Dit is een land waar de Nederlandse nationaliteit een handelswaar is dat te koop staat voor iedereen die bereid is om met de pegels ervoor over de brug te komen, maakt niet uit als je zelfs de taal niet echt machtig bent.

Dit is ook een land waarvan de regering niet meer in Europese samenwerking, eenheid of zelf rechten lijkt te geloven, maar die zich volledig onderdanig aan de imperialistische, egoïstische wil van de VS heeft gemaakt, als een “oplossing” voor onze eigen jarenlange doodsangst om de Russen tegen de haren in te strijken, want stel dat ferme taal - laat staan gerichte actie – ooit onze “handelsbelangen zouden kunnen schaden”. Omdat dit een land is waar geld uiteindelijk belangrijker dan mensenlevens blijkt te zijn.

Dit is ook een land dat al decennia lang geen enkele ethische moeite heeft met de realiteit van een Europese Unie die fundamenteel ondemocratisch is (wat slechts één van de vele redenen is waarom steeds meer Europese burgers er gewoon niet meer in geloven) en in al die tijd ook geen enkele poging heeft ondernomen om de Unie eens écht democratisch en grassroots te maken.

Dit is een land waar de uitgaande regering 1 heel jaar lang een klucht van een kabinetsformatie heeft uitgesponnen, om uiteindelijk met exact hetzelfde kabinet op de proppen te komen!

Dit is het land dat bleef zitten en toekeek toen een vliegtuig vol met Nederlandse moeders, vaders en kinderen door terroristen uit de lucht werd geschoten! En vervolgens langs de kant van de weg stond om de rouwwagens met daarin de overblijfselen van de slachtoffers te applaudisseren (#MH17). Ik vond het misselijkmakend. Ik heb mij nog nooit zó erg geschaamd voor mijn land. En de consequenties? Een ellenlang proces dat hoogstens zal leiden tot een puur symbolische veroordeling.Maar nooit recht. Nooit in Nederland.

Dit is een land dat ondertussen zijn tanks moet leasen van Duitsland, omdat wij eerder onze tanks aan het buitenland van de hand hebben gedaan, maar wij ze ondertussen tóch weer nodig blijken te hebben. Dit omdat onze regering - die grossiert in kortzichtigheid - lijkt te geloven dat onze defensie eigenlijk geheel afhankelijk van Amerikaanse import moet zijn.

Dit is ook een land dat 20 jaar lang stelselmatig heeft geweigerd om ook maar een cent in de eigen taal en cultuur te investeren (#Nederlandsfilmfonds #nationaalhistorischmuseum) omdat de nieuwste en totaal voorspelbare Marvel-film het toppunt van cultuur in Nederland schijnt te zijn.

Dit is een land dat zó erg in de ideologie van totale vrijhandel gelooft dat wij er geen enkel probleem mee lijken te hebben dat grofweg 99% van onze dagbladen en kranten het bezit zijn van slechts 2 bedrijven uit België.

Dit is ook een land waar er geen énkele onafhankelijke volksvertegenwoordiger meer lijkt te bestaan die daadwerkelijk voor de belangen van Nederland en de Nederlanders probeert op te komen: Het kabinet en het gros van de Kamer werken immers ijverig om de belangen van de VS te behartigen, D66 en Volt worden vrolijk gefinancierd door Amerikaanse “filantropen” als George “the man who broke the Bank of England” Soros, terwijl het FvD “fan van Poetin” is… Waar is het belang van Nederland nog in deze?

Dit is een land dat ronddobbert in een zee van geïnstitutionaliseerde corruptie: Een land waar politici en zakenlieden onderling dealtjes met elkaar doen die niets met gezondheid, welzijn, natuur & milieu ofzelfs het nationaal belang te maken hebben, maar alles met geld en macht.

Dit is een land waarvan de regering vrolijk met elke nieuwe progressieve hype meemarcheert, ook al betekent dit dat er geen voedsel op de borden ligt, er geen verwarming meer in huis is en dat je een elektrische auto (of fiets) bezit die niet opgeladen kan worden vanwege het energietekort – dat enkel veroorzaakt is door schijnheilige energiebedrijven die gretig profiteren van een ondoordacht neoliberaal prijsmechanisme dat enkel en alleen ontworpen is om de energieprijzen zo efficiënt mogelijk de hemel in te jagen …

Dit is een land waar de regenboogvlaggen aan de gevel van het stadhuis wapperen, omdat “iedereen toch gelijk is” (behalve mensen met een afwijkende mening) terwijl ons laatste kabinet gevallen is alsgevolg van de Toeslagenaffaire, waarin de overheid burgers beroofde op basis van hun huidskleur en afkomst! Zonder dat iemand daarvoor ooit gestraft is. Dus (ondanks alles dat Artikel 1 hierover te zeggen heeft) zo gelijk zijn we nou ook weer niet …

Dit is ook een land dat geen enkel probleem heeft met de exploitatie van kinderen in de 3^eWereld, als dat betekent dat wij lekker goedkoop de zeldzame metalen kunnen inslaan die we nodig hebben voor de batterij van je nieuwe smartphone, Tesla of elektrische bakfiets – en dan heb ik het nog niet eens over de oorsprong van de kleding diewij allen dragen… Als het label in je nek “Made in China / Pakistan / India / Bangladesh / Indonesia” zegt, dan weet je eigenlijk best wel wiens handen het gemaakt hebben.

Dit is een land waar het verzamelde ziekenhuispersoneel van Nederland massaal en strak gechoreografeerd de Jeruzalema Challenge danste terwijl op datzelfde moment patiënten in diezelfde ziekenhuizen voor hun levens schenen te vechten, omdat de wereld in de greep van een woekerende, dodelijke pandemie scheen te zijn …

Ditis een land waar iedereen voorde boeren is, maar waar niemand ooit het onmenselijkdramavan een kistkalf of een kuikenversnipperaar heeft aanschouwd.

Dit is ook een land waar de politie geheime eenheden bezit om protesten te infiltreren, een land waar je als demonstrant het risico loopt om door een bende gemaskerde politieagenten met plastic snelbinders om je polsen een geblindeerd busje in te worden gesleurd (#AE).

Dit is een land waar echt niemand meer in de principes van de democratische rechtsstaat lijkt te geloven. Niet de politici, niet de inwoners, niet de complotdenkers, noch de brave burgers, niet de boeren, noch de asielzoekers, niet de extreemrechtse Wappies, noch de radicaallinkse woke-brigade. En ook niet de grijze middenmoot. Maar wat ishet alternatief?

Dit is dan ook een land waarbij brave burgers langs de zijlijn staan te juichen hoe de politie een plein “schoonveegt” van mensen die het toevallig en luidkeels níét met het beleid van de overheid eens zijn. Dit is een land waar het recht om in vrijheid je ongenoegen kenbaar te maken te vaak in de kiem wordt gesmoord, omdat enkel bepaalde meningen worden gedoogd. Een land waar men vergeten is dat vrijheid ook de vrijheid om irritant, tegendraads en eigenwijs te zijn betekent. Allemaal dingen waar Nederlanders normaal gesproken zo goed in zijn.

Maar wanneer er kinderen zijn die zonder boterhammetje naar school komen omdat hun ouders zelfs geen geld voor brood en kaas meer hebben, omdat ze een keuze moeten maken tussen óf de stroomrekening óf boterhammetjes, dan heeft ons land gefaald. Zo simpel is het.

In 2022 is het nog verdomde moeilijk om trots op Nederland te zijn. In plaats daarvan bloedt mijn hart voor mijn land, vooral als ik het nieuws lees en denk: “Maar dat kán toch niet?! Dit moet toch beter kunnen?!”

Maar dat doet het vervolgens niet.

Erik Schrama

Poetry

Juli 2017 (or abouts):

 Poem: In the Land of Toone.

In the land where Toone plurgled

through the Skillimatty Fields,

where the Great God Habanotis doth his Great Sword mercilessly wields,

which qualmlessly the elixir of his essence yields,

there the river Toone gurgled.

Out of Toone's rippling yellow waves,

doth stalked the Murderer of Quantifror,

a great, blue beast with golden horns, or

a small Aristolix from Vienna-Vor,

escaped from Tower's claves.

From plurgling waves the creature stirred,

howling silently to Mars,

where the Floating Pyramids of Tarse,

walked through the treetops like a bird.

From distant depths the answer came,

Oh young beast, where doth thou been?

From this land where gods are seen,

that make the questing monsters mame.

For in this sprawling land of Toone,

where Habanotis rules with Iron Fist and Wix of Tin,

Where creatures shelter in the Holy Inn,

away from Oblivion's empty boon.

There, the Monsters-with-the-People-Faces

range throughout the Quarth of Doth,

burning in their empty wroth,

to obliterate all traces,

Of the Vassilids of Quarn,

and all who loved that ancient man,

who broke through Veps and Broken Ban,

all to scream: Forwarn, forwarn!

Behold the Faceless Beasts of Xzo!

Who cannot stand the ways of Life,

with their great and mortal drive,

to extinguish it like so ...

Thus the beast with golden horns,

that Murderer of Quantifror,

a small Aristolix from Vienna-Vor,

climbed upon this shore that mourns.

Splashing through the rilly stream,

he hooked his claws in ancient mud,

and climbed upon the banks of Dud,

and stood there in Moon's bright beam.

Naked as a summer's day,

beyond the fur upon his back,

he marched like Malak on the track

towards the Tower-by-the-Bay.

From where the Sky God looked at him,

and bristled with he fury of the spray,

that rips apart the right to Nay,

against the ravings of the krim.

Silently, the beast approaches

the Western Gate of Xzo's big Tower,

that stretches low into the bower,

of the man-sized super-roaches,

which feed upon art and life and mind,

and press all men into their maze,

to quickly warble and becraze

and knife them slowly from behind.

This is the source of all their power,

this blinding deference of men,

to the traditions of the ken,

of those whose life has boiled sour.

This is how the sword of rules

falls upon the helpless people,

worshipping this ancient steeple,

of the paper-pushing mules.

But the monster-man doth draw

his mighty spear that quickly slew

the Western Watchers who first drew

the bloody cugeols of the law.

And so blew the Western Gate apart,

helpless 'for this summoned beast,

summoned here by Quarn's new priest

here to carve out his dead heart.

But when he gazed upon the fight below,

that mighty God plunged down the stairs,

while monster-soldiers from their lairs

marched in to fight this beastly foe,

who had drawn his mighty hunting-spear,

which thirsted for their poisoned souls,

which filled their heads with gaping holes

and freed their hearts of mindless fear.

His mighty spear struck there-then-here

and quickly, within no time at all,

he cut his way into the hall,

which was the temple of their fear.

For there, Habanotis himself throned,

from that chair, he ruled this place,

with a smug smile on his face,

as his victims screamed and groaned.

And that is where the monster found him,

looking like a giant bat,

ugly, evil and quite fat,

lurking where the lights were dim.

"This is it?!" the monster thought,

this is the "god" that spread such pain

upon this land like winter rain

and who by no man could be fought?

Luckily, I am no man.

I am a monster, the eternal stranger,

the where-I-go-I-shall-go-ranger,

And I shall bring life through death, again.

Erik Schrama

Aangedreven door / Powered by

ESCHRAMA.com