5 - Hetbeginvaneenpetitie_Waaromonzekinderenweernaarschoolmoetengaan


Het begin van een petitie: Waarom onze kinderen weer naar school moeten gaan.


13 augustus 2020, door Erik Schrama,


Dit is een probleem waarvan ik zéker weet dat ik niet de enige ben die hiermee worstelt: Als ouder van twee schoolgaande kinderen maak ik mij immers ernstige zorgen over het feit dat het er nu stérk naar uitziet dat de scholen na de vakantie niet weer open zullen gaan, of als ze dat wel doen, dan op een zéér beperkte manier, zoals we het afgelopen schooljaar al hebben meegemaakt, of zelfs nóg strenger: Waarbij kinderen slechts 1 of 2 dagen per week naar school zullen mogen gaan, maar enkel als ze bereid zijn om ook de paranoïde, ronduit ongezonde & onmenselijke maatregelen te volgen die hen worden opgelegd, zoals het hele dag dragen van maskers, geen sociaal contact (waardoor kinderen dus ook niet met elkaar mogen spelen), het constant gebruik van chemisch ontsmettingsmiddel (in plaats van gewoon je handen met warm water en zeep te wassen) en uiteindelijk zelfs het doembeeld van "geen vaccinatie, dan ook geen onderwijs".


De Belgische grondwet schrijft echter voor dat "het onderwijs vrij is; elke preventieve maatregel is verboden" (de exacte artikels & citaten heb ik in de petitie zelf verwerkt, maar je kunt ze ook hier vinden), wat deze opschorting van het recht op onderwijs duidelijk ongrondwettelijk maakt (naast het feit dat het ook gewoon niet slim is).


Er is echter een goede reden waarom het recht op vrij en onbelemmerd onderwijs zijn eigen artikel in de grondwet heeft, omdat onderwijs nu eenmaal belangrijk is voor kinderen. Zo simpel is het. Op dit moment ben ik echter bang dat mijn kinderen (en alle andere scholieren en studenten van België met hen) één heel jaar school zullen missen. Afstandleren is geen écht alternatief gebleken, ook omdat veel ouders (zij die ondertussen nog wél een baan hebben) hier de tijd en mogelijkheid gewoon niet echt voor hebben.


En het wrange is dat er geen echt goede reden bestaat om de scholen dicht te houden: Al helemaal aan het begin van deze epidemie werd er immers al opgemerkt dat kinderen vrijwel geen last hebben van dit virus, dat was één van de weinige dingen waarover iedereen het vanaf het eerste moment al eens was: Het mag dan een wereldwijde pandemie zijn, maar in ieder geval hebben onze kinderen er geen last van. Wat een geluk bij een ongeluk! In ieder geval hadden we daar iets waar we gerust over konden zijn ... Maar nu worden de kinderen en jongeren tóch nog betrokken in de onzin van hun ouders, aangezien zij volgens de media de superverspreiders zouden zijn: Tikkende tijdbommen die er zelf geen last van hebben, maar wel íédereen besmetten die ze tegenkomen, ook al bestaat er ondertussen in wetenschappelijke kringen ernstige twijfel of kinderen wel een grote rol spelen bij het verspreiden van covid19, omdat het erop lijkt dat verreweg de meeste infecties gewoon van volwassenen aan andere volwassenen worden overgedragen, zonder dat het virus de hulp van kinderen nodig heeft. Toch worden kinderen op dit moment behandeld alsof ze builenpest of ebola met zich meedragen ...


Is dat eerlijk? Moeten wij de toekomst van onze kinderen op het spel zetten voor een virus waar zij zelf immuun voor lijken te zijn?

Ik geloof van niet. Daarom ben ik een paar dagen geleden (terwijl ik toevallig de Belgische grondwet aan het lezen was om te kijken wat mijn rechten nu eigenlijk zijn ...) tot een aantal besluiten gekomen, onder andere om een petitie op poten te zetten, om de regering van dit land dringend te verzoeken om de scholen van België (zowel basisscholen, middelbare scholen, hogescholen, universiteiten als alle andere onderwijsinstellingen) weer zoals vanouds te openen; en om de leerlingen en studenten een normale schoolgang te bieden, zonder maskerplicht, zonder antisocial distancing, zonder constant ontsmettingsmiddel te moeten smeren, maar wel met gezond verstand en de normale hygiëne die bewezen heeft dat het infectieziektes effectief bestrijdt; en ook zonder gedwongen inentingen!


Onze regering heeft ondertussen immers duidelijk bewezen dat ze een makkelijke prooi zijn voor sensatiebeluste virologen, autocratische burgemeesters, omkoperij door buitenlandse farmabedrijven, Chinese "goede bedoelingen" en de constante paniekberichten die door alle media wereldwijd non-stop de ether in worden geslingerd, in plaats van gewoon te gaan zitten en goed na te denken over wat eigenlijk de beste manier is om deze crisis te bezweren, wat wél en níét werkt in de strijd tegen vergelijkbare infectieziektes (zoals griep en TBC) en ook wat de langetermijneffecten zullen zijn van het feit dat het hele land ondertussen al bijna een heel jaar op slot is. Wat dat betreft valt het ook op dat de nationale veiligheidsraad wél virologen raadpleegt, maar geen economen, pedagogen, psychologen of sociologen. In plaats van naar het hele plaatje te kijken, lijkt het aantal infecties (niet eens het aantal herstellingen, het aantal positieve vs. negatieve testen, of het aantal doden) een idéfix te zijn geworden: Niets anders telt meer, ook niet het aantal mensen die ondertussen hun eigen leven hebben genomen omdat ze het niet meer zien zitten, omdat hun winkel, restaurant of ander soort bedrijf net ten onder is gegaan, of omdat ze al 7 maanden lang gevangen zitten op een krap appartementje in Schaarbeek of Berchem (of waar dan ook) en aan acute depressie ten onder zijn gegaan. Ook telt het feit niet dat de "oorlog tegen corona" (en trouwens ook de uitkeringen voor het leger van 1,5 miljoen nieuwe "technisch werkelozen" die er ondertussen al bij zijn gekomen) volledig betaald wordt uit de schatkist; maar als de economie van België effectief en doelgericht vernietigd wordt door middel van nieuwe lockdowns, een avondklok, het bevel om met slechts 1 persoon per keer boodschappen te doen en een met geweld afgedwongen mondkapjesplicht en andere draconische en dictatoriale maatregelen, dan leidt dat allemaal samen ook naar de onvermijdelijke conclusie dat België hard op weg is naar een totale financiële meltdown, een nationaal failissement, waarbij de Belgische staat simpelweg niet meer in staat zal zijn om én de pandemie te bestrijden én alle nieuwe werkelozen van een bestaansminimum te voorzien, simpelweg omdat het geld op is ... Dat is nogal een doembeeld, maar wel een doembeeld dat eraan zit te komen. De Belgische economie is ondertussen al met een gigantische 15% verschrompeld! Dat betekent: één achtste! Hoe kunnen wij dit in vredesnaam volhouden? Hoe kunnen wij deze oorlog tegen corona in vredesnaam winnen als er geen BTW en personenbelasting meer binnenkomt? Hoe kunnen wij er in vredesnaam voor zorgen dat deze nieuwe werkelozen niet in de straten van Brussel en Antwerpen (en de rest van het land) komen te verhongeren omdat er gewoon geen geld meer is om hen een minimale levensstandaard te kunnen garanderen? Kun je mij hier een antwoord op geven, want zo simpel is het ...


Maar ik dwaal af, want iets dat óók niet lijkt te tellen, is de toekomst van onze kinderen, die op het spel wordt gezet door het gesloten houden van de scholen van dit land; en daar gaat het bij deze petitie specifiek over. Wat voor een toekomst hebben onze kinderen immers nog om naar uit te kijken? Geen geld, geen vrijheid, geen onderwijs, geen kennis, geen sociale contacten, geen vrienden en vriendinnen, geen sociale vaardigheden, geen uitzicht op een carrière na school, geen vertrouwen in de toekomst ... Geen wonder dat er in heel Nederland & België illegale feesten worden georganiseerd (want de hele dag op je mobieltje zitten verveelt ook stierlijk naar 7 maanden), geen wonder dat jongeren weigeren om gemuilkorft te worden door een maskerplicht die hen beschermt tegen iets waar zij helemaal geen bescherming voor nodig hebben, geen wonder dat het juist jongeren zijn die weigeren om in de ganzenpas te lopen. WAT VERWACHT JE DAN? Als wij onze kinderen hun toekomst afpakken, dan kun je een reactie verwachten. Dat is de menselijke aard. En het feit dat de zeer geleerde dames en heren van de Veiligheidsraad dit niet lijken te begrijpen en zelf zo vastgeroest lijken te zitten in hun oude dag dat ze zich niet meer herinneren hoe het was om een tiener te zijn, spreekt boekdelen.  


Daarom is het belangrijk om naar het héle plaatje te kijken, om een holistisch behandelplan voor het land op te tekenen, om zo onze samenleving weer de kans te geven om gezond te worden. En om dat voor elkaar te krijgen, moeten wij kiezen:

In plaats van angst, vrijheid & solidariteit. In plaats van dwang, eigen keuze & eigen verantwoordelijkheid. In plaats van paniek, samenwerken.


En in plaats van geen toekomst voor onze kinderen: Open de scholen!

ESCHRAMA.com