4 - voorBelgie_eenhardewaarheidbeginthetverzet


Voor België: Een harde waarheid begint het Verzet.


12 augustus 2020, door Erik S.,


België werkt niet. Dat is een harde waarheid om mee geconfronteerd te worden, maar het is ook een objectieve waarheid.

De manier waarop de regering gefaald heeft om op een duidelijke, gecoördineerde en logische manier met de coronacrisis om te gaan (waardoor ze de crisis verergerd hebben door paniek onder de bevolking te verspreiden en onduidelijke, onlogische en autoritaire maatregelen in te stellen, in plaats van de kalmte proberen te bewaren) laat duidelijk zien dat dit waar is.


Ook de aanslagen op Zaventem en metrostation Maalbeek in Brussel hebben het feit onderstreept dat de Belgische staat niet meer werkt; en dat het niet meer in staat is om de mensen die in België wonen effectief te beschermen. Informatie over de daders en hun doelwit was al bekend bij de politie, maar de autoriteiten waren meer geïnteresseerd in het spelen van politieke spelletjes, in het doorschuiven van de verantwoordelijkheid en in het ruziemaken over taal, dan dat ze geïnteresseerd waren in het beschermen van het land.


En dat is het probleem waar België nu mee worstelt, niet noodzakelijk de officiële tweetaligheid van het land (aangezien er wel meer landen in de wereld zijn die meer dan één officiële taal hebben), maar onze opgezwollen bureaucratie, die gewoon té groot is voor zo'n klein landje. Even een korte herhaling: Zoals bekend is, heeft België niet minder dan 4,5 verschillende regeringen & overheden: De Federale, Vlaamse, Waalse, Brusselse (dat maakt 4) & Duitstalige (die minder bevoegdheden heeft, dus daarom tel ik die maar half), plus nog een Vlaamse Gemeenschapscommissie & de Fédération Wallonie-Bruxelles, die elk ook bepaalde overheidsbevoegdheden hebben ... Dat geeft ons 7 aparte overheden (die in meer of mindere mate machtig zijn) voor een land met een bevoling van maar 11 miljoen! Dat is gewoon té veel voor zo'n klein land als het onze en maakt dat de machtsstructuur van ons land nog ingewikkelder is dan die van reusachtige federale staten als de VS, Rusland, Duitsland of Brazilië.


Deze overdaad aan bureaucratie en veelvoud aan overheden en ministers zorgt ervoor dat alles traag gaat, dat elke beslissing eerst voorafgegaan wordt door een lange discussie over wiens verantwoordelijkheid iets eigenlijk is, dat elke belangrijke beslissing uiteindelijk uitmondt in een taalstrijd; en dat wanneer er iets misgaat er nauwelijks ministeriële verantwoordelijkheid bestaat, aangezien een minister of ambtenaar altijd de schuld door kan schuiven naar zijn collega's van een andere overheid ...


Wat dat betreft spreekt het boekdelen dat de hoofdstad van dit land meer verdeeld is dan voormalig Joegoslavië; en dat er van de officiële tweetaligheid in de praktijk maar weinig is terechtgekomen ...


De vraag is dus niet: "werkt de Belgische staat, ja of nee?" of "waarom werkt België eigenlijk niet?", nee. De vraag is: "Wat kunnen wij, als inwoners van België, eraan doen om de situatie op te lossen?" De vraag is niet: "Kunnen wij België redden?" Nee. De vraag is: "Wíllen wij België eigenlijk wel redden?"


Dat is de vraag. Want het is ondertussen duidelijk dat de huidige situatie, waarbij België officiëel één land is, hoewel de verdeeldheid heerst en Vlaanderen, Wallonië en Brussel steeds meer als semi-onafhankelijke republiekjes tegenover elkaar komen te staan; en niemand eigenlijk meer weet wie het land eigenlijk hoort te leiden, omdat er gewoon te veel regeringen, overheden en ministers zijn, zowel onhoudbaar als onwenselijk is. Wij hebben een gestroomlijnde regering nodig, niet een wollige wolk aan ministers.


Daarom is het belangrijk dat wij, als inwoners van dit land, nu eindelijk eens samenkomen om de keuze te maken: Wat willen wij nu eigenlijk? Hoe willen wij dat onze toekomst eruitziet? Willen wij een onafhankelijk Vlaanderen? Of willen wij een verenigd, tweetalig België dat daadwerkelijk functioneert?


Nu zijn beide van deze keuzes goede keuzes! Dat is belangrijk om in te zien. Geen van deze twee opties is in principe fout. Beide hebben immers zowel duidelijke voor- als nadelen en beide reiken ons een uitweg die uit het politieke moeras leidt waar België op dit moment stevig in vast zit. Het is dus belangrijk om te begrijpen dat beide van deze keuzes niet slecht zijn, omdat het in ieder geval een keuze is! (En daarom heeft het ook weinig zin om boos te worden als je een Vlaamse of Belgische vlag ziet hangen ...) De enige optie die wél slecht is, zonder twijfel slecht, is om de huidige situatie gewoon te behouden, waarin wij alles maar op zijn beloop laten en wel zien waar het schip strandt, terwijl de regering steeds logger en topzwaarder wordt en het land ondertussen steeds meer uitelkaar drijft, zónder ooit echter de knoop door te durven hakken om dan maar apart verder te gaan ...


Dus wat willen wij nu eigenlijk? Dat is de vraag.

Om het probleem dat België plaagt op te proberen te lossen en om een kalm en logisch tegengeluid te laten horen tegen de holle frasen en de paniek en de chaos die de dames en heren politici in dit land hebben aangericht, heb ik besloten om Het Verzet te creëren ... Maar wie ben ik? Zou je kunnen denken. Wel, ik ben een inwoner van dit land die ziet hoe het systeem niet meer functioneert en die door creatief en logisch na te denken een uitweg wilt proberen te vinden voor de problemen die dit land al sinds jaren teisteren, omdat het mij aan mijn hart gaat om te aanschouwen; en omdat het ondertussen duidelijk is gebleken dat je van de politici van dit land weinig mag verwachten ... Dat is natuurlijk geen garantie voor succes, dat betekent niet dat dit mij automatisch zal lukken. Maar ik ben in ieder geval bereid om het te proberen! Kan jij hetzelfde zeggen?


In volgende artikels zal ik nog dieper ingaan op zowel het moment dat ik zonder twijfel inzag dat de Belgische staat volstrekt niet meer werkt én ook wat wij exact moeten doen als wij het land willen redden. Ik heb een plan. Het is een plan dat véél mensen niet heel erg leuk zullen vinden (dat kan ik nu al voorspellen), omdat het inhoudt dat wij van beide zijden (zowel van Nederlands- als Franstalige zijde) een aantal offers zullen moeten doen, maar het is in ieder geval een plan; en ik geloof dat het de enige hoop is die wij hebben, als wij waarlijk bereid zijn om het land België te behouden! En dat is nog maar de vraag ...


Als je de behoefte voelt om mee te denken, of mee te helpen, of gewoon op de hoogte wilt blijven, of gewoon een opmerking, vraag of gedachte hebt om te delen, neem dan zeker contact met mij op via het formulier hieronder, of via erik@eschrama.com.













Eén beeld zegt meer dan duizend woorden ...


Dank je wel dat je dit artikel hebt gelezen. In tegenstelling tot de journaalrobots van de gevestigde orde zie ik het belang wél in van een tegengeluid. Dus als je het eens bent met wat ik hier zeg, dan hoor ik graag van je, maar ook als je het óneens met mij bent, dan hoor ik óók graag van je. Als je bijvoorbeeld vindt dat mijn berekeningen niet kloppen, stuur mij dan jouw eigen berekeningen; ik lees ze graag door. Zo ontdekken wij samen wat wel waar is en wat niet; en wat pure fantasie is, op een logische en objectieve manier, in plaats van ons over te even aan een algemeen gevoel van paniek en doem.


Als je net als ik kritisch bent over de paniek die door de media en de politici van dit land wordt verspreid en ook het soort persoon bent dat bereid is om zijn/haar eigen onderzoek te doen (en het feit dat je het einde van dit artikel hebt gehaald wijst er sterk op dat je dat inderdaad bent!), kijk dan ook zeker eens op de pagina van Het Verzet & vergeet ook zeker niet om de petitie te ondertekenen om onze kinderen weer naar school te laten gaan!

ESCHRAMA.com